است ( مثلا در مبتلايان به ايدز و يا كسانى كه تحت شيمىدرمانى قرار دارند ) ، در خطر بيشترى براى ابتلا به انواع مننژيت‌ها هستند . علايم مننژيت : در ابتداى ابتلا به بيمارى مننژيت ممكن است عوارض مبهم و شبيه آنفلوانزا همچون تب خفيف و درد ايجاد شود ، اما بعد از مدتى اين علايم شديدتر خود را نشان مىدهند . عوارض بيمارى در مننژيت‌هاى باكتريايى شديدتر بوده و ممكن است به سرعت ايجاد شوند ( اغلب در عرض چند ساعت علايم شديد اين بيمارى بروز مىكنند ) ، علايم مننژيت‌هاى ويروسى ممكن است چند روز طول بكشند تا ظاهر شوند ، درحالىكه علايم مننژيت‌هاى قارچى يا مننژيت سلى خيلى آهسته‌تر ايجاد شده و ممكن است چندين هفته طول بكشند تا خود را نشان دهند . علايم مننژيت در افراد بزرگسال ممكن است شامل موارد زير باشند : - سردرد شديد . - تب . - سفت شدن گردن . - عدم تحمل نورهاى روشن و زياد . - تهوع و استفراغ . - در مننژيت منگوكوكى دانه‌ها يا لكه‌هاى قرمز مايل به بنفش در سرتاسر بدن ايجاد مىشوند . مننژيت‌هاى باكتريايى ممكن است باعث بروز تشنج ، خواب‌آلودگى و كما ( اغماء ) شوند مگر اينكه درمان مناسب و سريعى براى آن‌ها صورت گيرد . نحوه‌ى درمان مننژيت : اگر فردى مشكوك به ابتلا به مننژيت باشد ؛ بايد فورا او را به پزشك رساند و حتما نيز بايد در بيمارستان بسترى شود . در بيمارستان بلافاصله داروهاى آنتىبيوتيك از طريق وريد به او تزريق شده ، يك نمونه از مايع نخاع بيمار گرفته و براى بررسى وجود عفونت به آزمايشگاه فرستاده مىشود . همچنين ممكن است سىتىاسكن يا ام‌ارآى نيز گرفته شود تا احتمال وجود آبسه‌ى مغزى بررسى شود . اگر با انجام آزمايش مايع نخاع ، تشخيص مننژيت باكتريايى تأييد شد ، تزريق آنتىبيوتيك‌ها حد اقل به مدت يك هفته ادامه مىيابند و اگر مشخص شد كه مننژيت سلى مىباشد داروهاى ضد سل تجويز مىشود و در مواردى كه مننژيت باكتريايى وجود دارد بيمار بايد تحت نظر دقيق در بخش مراقبت‌هاى ويژه ( آىسىيو ) قرار داشته باشد . در چنين مواردى مايعات داخل وريدى ( سرم ) ، داروهاى ضد تشنج و داروهايى براى كاهش التهاب در مغز مثل داروهاى كورتون‌دار ( كورتيكو استروئيدها ) ممكن است تجويز شوند . مننژيت‌هاى ويروسى معمولا در عرض يك تا دو هفته به‌طور كامل بهبود مىيابند ، اما مننژيت‌هاى باكتريايى ممكن است هفته‌ها يا ماه‌ها بهبودىشان طول بكشد . گاهى اوقات به علت صدماتى كه بر اثر مننژيت به قسمت‌هايى از مغز وارد مىشود ممكن است مشكلاتى مثل اختلال در شنوايى يا ضعف حافظه نيز ايجاد گردند . حدود 10 % افرادى كه به مننژيت‌هاى باكتريايى مبتلا مىشوند حتى باوجود درمان‌هاى مناسب نيز خواهند مرد . مرگ معمولا در شيرخواران و همچنين افراد سالخورده روى مىدهد . پيشگيرى از مننژيت : براى افرادى كه در تماس نزديك با بيمار مبتلا به مننژيت ( منگوكوكى ) هستند معمولا به مدت 2 روز آنتىبيوتيك تجويز مىشود . با اين درمان هرگونه باكترى منگوكوكى كه در پشت حلق اين افراد وجود دارد از بين خواهد رفت و از انتشار آن به ساير افراد نيز جلوگيرى مىشود . همچنين كودكان بر عليه باكترى هموفيلوس آنفلوانزاى نوع B و باكترى نايسريا مننژيتيدس تحت واكسيناسيون قرار مىگيرند . نزله در صورت وجود نزله بايد از بوييدن مشك ، عنبر ، بوى پيازداغ و سرخ‌كردنىها پرهيز كرده و آب‌ليموى شيرين ، آب پرتقال ، آب سيب درختى ، آب هويج و نعناع